Opcje dodatkowe
Każdy system uproszczenia dostępu do witryn internetowych i modulujący jego zawartość musi się składać z licznych paneli, które pozwolą nam w prosty sposób zmieniać zasoby strony, albo dodawać nowe treści. Strona internetowa ma stanowić swoistą bazę danych, albo katalog, dzięki któremu możemy stworzyć tabelki, w których będą zapisane konkretne informacje. Dzięki temu możemy w prosty i niezwykle przejrzysty sposób organizować treść witryn i dopasowywać szatę graficzną bez naruszania kolejnych paneli sieciowych.
System zarządzania treścią witryn, czyli w skrócie CMS ma umożliwić nam dowolną modulację systemową i dodawanie pożądanych treści. Oczywiście, wszystko posiada jakiś kruczek. W tym wypadku jest to hierarchizacja i uporządkowanie zasobów, które ma na celu określenie specyfiki zawartości danej strony. Mamy do dyspozycji kilka rodzajów systemów zarządzania treścią, są wśród nich:
Content Management Framework: to szkielet (tzw. zbiór narzędzi, bibliotek) służący do budowy systemów CMS. Systemy zbudowane na CMF są zazwyczaj kosztowne i wymagają pracy grupy programistów. (Przykłady: Vignette, Documentum, Zope, RedDot, INQUISE) Page-based systems: systemy o transparentnych konsolach. Pozwalają na edycję w ciele strony nie wymagają odrębnych konsoli do zarządzania treścią, są łatwe w nauce i nie wymagają dużego doświadczenia podczas wdrożenia. Bardziej zaawansowane aplikacje wykraczające poza tradycyjne zarządzanie treścią wymagają pracy programisty. (Przykłady: Plone, Typo3, Backend, TikiWiki)
Module-based systems: systemy CMS bazujące na modułach to takie, które do prezentacji treści wykorzystują napisane do tego celu moduły/funkcje. Typowy system może zawierać zarządzanie wiadomościami, fora dyskusyjne, etc. Zalety tego typu systemów to możliwość szybkiego uruchomienia portalu. W przypadku braku modułu lub niskiego stopnia jego zaawansowania trzeba pisać taki moduł od nowa. Oznacza to konieczność pisania kodu, co w znacznym stopniu ogranicza możliwości szybkiego rozwoju portalu. (Przykłady: Drupal, Extreme Fusion, Sienn, eZ publish, Joomla!, Mambo, Zikula (poprzednia nazwa: PostNuke), PHP-Fusion, PHP-Nuke, XOOPS).
Content object systems: systemy tego typu koncentrują się wokół tzw. obiektów, czyli małych części informacji, które można reprodukować w wielu miejscach strony WWW. Oprogramowanie tego typu wykorzystywane jest często jako systemy redakcyjne w czasopismach i wielkich wydawnictwach. (Przykłady: ActionApps, Rhythmyx, Quantum Content Managment) Wszystkie wyżej wymienione podsystemy, operują specjalistycznym językiem, przez co nie możemy korzystać z nich w podobny sposób. Aby sprawnie pracować na danej stronie, powinniśmy poznać na czym polega obsługa przeglądarki. Jest to dość prosta sprawa i zawsze na samym początku, kiedy CMS zostaje dopiero wdrożone, jesteśmy informowani, w jaki sposób należy dokonać modyfikacji na danej stronie i jaka jest specyfika pracy na danej stronie internetowej i w danym systemie.